موجود در انبار
ارسال آسان
سایهبازی یکی از کهنترین، در دسترسترین و در عین حال جذابترین گونههای نمایش برای کودکان است. فعالیتی که در آن، کودک با سادهترین ابزارها وارد دنیای تخیل میشود و میآموزد که چطور میتوان از دل تاریکی، قصههای شگفتانگیز خلق کرد.
۱. تقویت تخیل و قصهپردازی: سایه یک تصویر ساده و ضدنور است؛ بنابراین ذهن کودک باید جزئیات را خودش بسازد و پر کند.
۲. آشنایی عملی با مفاهیم علمی: کودک بهصورت تجربی و از طریق بازی، مفاهیمی مثل حرکت نور، مات و شفاف بودن، و تأثیر فاصله منبع نور بر اندازه اجسام (بزرگ و کوچک شدن سایه) را درک میکند.
۳. کاهش ترس از تاریکی: بازی هدفمند با سایهها، حس کنترل بر تاریکی را به کودک میدهد و ترسهای پنهان او از اشیای ناشناخته در شب را تعدیل میکند.
۴. تقویت مهارتهای حرکتی و هماهنگی دست و چشم: کنترل حرکات انگشتان و دستها برای ساختن اشکال دقیق، تمرینی عالی برای عضلات ظریف کودک است.
برای راه انداختن یک نمایش سایه خانگی یا کلاسی، نیازی به امکانات حرفهای ندارید:
منبع نور: چراغقوه، فلاش گوشی یا یک چراغ مطالعه.
پرده نمایش: یک ملحفه سفید کشیده شده، یک کاغذ پوستی یا مقوای سفید، یا حتی دیوار خالی اتاق در یک فضای نیمهتاریک.
بازیگران سایه:
انگشتان و فرم دستها.
عروسکهای مقوایی (شخصیتهایی که روی مقوا کشیده، بریده و به یک سیخ چوبی یا نی چسباندهاید).
چطور شروع کنیم؟ (ایدههایی برای اجرا)
1. کشف و بازی آزاد:
قبل از هر نمایشنامهای، اجازه دهید کودک فقط با نور و سایه بدنش بازی کند؛ پرنده بسازد، سایه دستش را غولپیکر یا موشی کوچک کند و تغییر اندازه را خودش تجربه کند.
2. یک قصه کوتاه و بداهه:
لازم نیست متن نمایش طولانی باشد. یک ماجرای ساده دو شخصیتی (مثلاً گفتوگوی یک پرنده و یک درخت، یا دیدار خرس و خرگوش) بهترین شروع است.
3. افزودن صدا و لحن:
کودک را تشویق کنید که پشت پرده با صداهای مختلف حرف بزند، صدای باد، آب یا حیوانات را درآورد و سایهها را جان ببخشد.
نکته: در سایهبازی، هدف بینقص بودن فرم سایه نیست؛ اصل ماجرا کشف رابطه میان نور، جسم و تخیل کودک است. اجازه دهید کودک هدایتگر اصلی قصه باشد

موجود در انبار